Je moet altijd ergens beginnen

Een duidelijk startpunt of een goede reden om ergens mee te starten ligt soms niet voor de hand. Soms loop je met een idee rond – zoals het schrijven van je eigen blog – en denk je: tja, maar wanneer is nou hét moment daar? En dan gaat er weer wat tijd voorbij, totdat je je bedenkt dat je al die tijd net zo goed bezig had kunnen zijn met het uitvoeren van je idee in plaats van met het bedenken hoe je dat dan allemaal wilt doen. Zo belanden we hier, op deze pagina, die wel heel leeg voelt op het moment dat je daadwerkelijk begint met schrijven. Om kort mijn plan uiteen te zetten en op die manier een stok achter de deur te hebben dat ik hopelijk ook echt blijf schrijven, hier een kort intro: 

Ik ben Pim en ik heb nu zo’n 15 jaar met veel plezier als acteur gewerkt. Ik heb me de afgelopen jaren verbreed en ben meer achter de schermen gedoken, bijvoorbeeld als producent, regisseur, cameraman en ontwikkelaar van televisieprogramma’s. Soms deed ik dit bij een bedrijf, vaak deed ik dat als zelfstandig ondernemer. Ik heb altijd de behoefte om nieuwe dingen te leren. Dat is de reden dat ik ongeveer een jaar geleden het idee kreeg om nog een keer ‘echt’ te gaan studeren. Verder dan mijn HAVO ben ik nooit gegaan, en het leek mij wel een mooie uitdaging. Daarom ben ik gaan zoeken wat voor een studie mij het meeste aansprak en de keuze is gevallen op een deeltijd studie Rechtsgeleerdheid aan de Erasmus School of Law. In februari heb ik me ingeschreven en afgelopen zomer, midden in de lockdown, heb ik een toelatingstoets gedaan. Afgelopen week mocht ik dan voor het eerst in de collegebanken plaatsnemen. Virtueel dan, want fysieke colleges zijn nog niet mogelijk. 

De eerste studieweek was even flink inkomen; ik heb in geen 12 jaar op school gezeten (het Spangalis College is geen echte school en die jaren tel ik dus niet mee) en het is echt weer zoeken hoe ‘studeren’ werkt. De hoeveelheid stof was ook nog vrij overrompelend. Ik had gedacht dat wat we hebben behandeld in week 1, ongeveer het eerste blok zou zijn. En ik had verwacht de stof van eerste blok álle stof zou zijn voor het eerste jaar. Het is dus even aanpoten, zeker ook omdat deze deeltijdvariant hetzelfde tempo volgt als de ‘grote voltijd broer’. Naast mijn studie – ik ben dus ineens student – gaat het gewone leven ook door, afgelopen week had ik twee draaidagen en komende week staan er ook weer drie op het programma. Het zal allemaal even passen en meten worden en vooral heel erg wennen, maar ik heb er zin in. 


5 september 2020

 

Foto: Unsplash